^{هوا ابری است}

^{بوی خاک نم خورده ،بوی عطر گل به مشام می رسد...}

^{دو روز تا آمدن بهار مانده....و نوروز که خاطرات شیرین گذشته را در قلبم زنده می کند..}

^{باز دلتنگی به سراغم می آید...}

^{به گذشته ها فکر می کنم...به هفت سین کودکی ...کودکی پر نشاط رنگارنگ...بازیهای کودکانه...} 

^{اسکناسهای تا نخورده عیدی...} 

^{به مادربزرگ که دیگر نیست.... به ما هی قرمز کوچک حوض خانه اش...}

^{به خانه تکانی های مادر...که شوق زندگی را در خانه می دمید...}

^{..بهار نزدیک است....}

^{و من در آستانه بیست و هفت سالگی به فردا می اندیشم...به فردای پر از بیم و امید..} 

^{و به بهار شادمان فیروزه ای....}

^{و دعا میکنم....} 

^{خداوندا در سال جدید...}

     قلبمان را عاشق،ایمانمان را قوی،قدم ها را استوار،تلاشمان را بیشتر،راه را هموار     

        دلها را شادمان ، دشمنان را مآیوس و دوستانمان را بزرگ و خوشبخت بگردان..

.. 

..

^{همین چند هفته پیش بود که...کشیک اورژانس بودم....ساعت 4.5 نصفه شب از بخش داخلی زنگ زدند که سریع خودمو برسونم.... صدای گریه به گوشم می رسید....وقتی بالا سرش رفتم یه نیم ساعتی از مرگش گذشته بود...بدون قلب و نبض وسیانوتیک... چهرش آشنا بود ...اون پیرزن رو خودم سه روز پیش خوابونده بودم....... تمام اون چند روز بهش سر میزدم....دیگه گریه های دخترش رو نمی شنیدم.... مونده بودم که باید چکار کنم...انگار زمان ایستاده بود ...... نیم ساعت تمام CPR   کردم ..فقط به خاطر خودم...شاید اولین بار بود که به خاطر مرگ یکی از مریض هام گریه می کردم........چهره اون پیرزن هیچ وقت یادم نمیره...} 

^......

_{^{روزای اول تحمل خیلی چیزا برام سخت بود...تا حالا اینقدر از نزدیک طبقه پایین جامعه رو لمس نکرده بودم...}}

_{^{یه غروب دلگیر پاییزی خبر انتقالیمو به کوهستان یخی شنیدم..همه تلاش هام برای نرفتن بی نتیجه بود......یک هفته بعد خودمو تو راه پر پیچ و خم این منطقه دیدم...منطقه ای دوردست با آب و هوایی کوهستانی که بهار و تابستان فوق العاده ای داره...و البته زمستانهایی سرد...و مردمی زحمتکش...که تنها درامدشان از کشاورزی  و کار در معادن است...}}

_{^{اولین روز کاریم به آشنایی با پرسنل درمانگاه و بررسی قسمت های مختلف آن و ویزیت چند مریض گذشت...}}

_{^{خیلی سخت بود عادت کردن به شرایط جدید...احساس سر خوردگی داشتم...جایگاه خودمو خیلی بالاتر می دونستم.....وضعیتی که حدود یک ماه طول کشید....}}

_{^{شهر ؟ حدود ساعت 7 شب در خاموشی فرو می رفت..و همه مردم تو خونه هاشون بودند....صدای زوزۀ گرگ و شغال  و البته صدای آب خروشان که از دل کوه به گوش می رسید را قبلا فقط در فیلمها دیده بودم...}}

_{^{....گشت در صحرا به همراه چوپانان برای چرای گوسفندان،جراحی های سبک، مشاوره در زمینه های مختلف، کشیک اورژانس ،الاغ سواری...و زندگی با مردم ساده دل...سختیهای راه... و زندگی در منطقه ای بدور از شلوغی و هیاهو با حداقل امکانات ...بخشی از تجربیات من در چند ماه گذشته بود....}}

_{^{اکنون که به گذشته فکر می کنم خدا را سپاسگذارم...که همیشه آنچه به صلاحم بوده برای من رقم زده....حالا به این منطقه دلبسته شدم...}} 

_{^{خوشحالم که می تونم برای این مردم کار هر چند کوچکی انجام بدم....خوشحالم که خدا منو متوجه خیلی چیزها کرد...به خودم می بالم که تونستم از پیله خودخواهی خارج بشم....}} 

_{^{دیگه به اون غروب پاییزی فکر نمی کنم...به ابوالفضل پسر 3 روزه خانم الف....به سمنبر، پیرزن 95 ساله ای که منو پسر خودش می دونه...به همه  آدم هایی فکر میکنم که در اوج نداری.... عاشقانه زندگی می کنند....و به خیلی چیزای دیگه فکر می کنم...........به طلوع زیبای خورشید و به غروب دلگیرش که حالا دیگه دوسش دارم....}}   

_^......  

  ^{آه ...} 

    ^زندگی  

      ^زندگی 

        ^{که با تمام فریب هایت}  

          ^{باز از تو} 

            ^{به تو پناه می آورم} 

              ^{با لبهای سوخته و گلویی بریده} 

                ^{دیوانه وار تو را فریاد می زنم} 

                  ^{فریادی به بلندی تمام سرود های زمین} 

                    ^{نگاهم کن} 

                      ^{که به انتظار حتی نجوایی} 

                        ^{چگونه ملتمسانه به گوش نشسته ام..} 

^{.                          ...}

۱.امروز امتحان رزیدنتی برگزار شد....  

۲. بیش از ۱۰۰۰ نفر فقط تو حوزه امتحانی ما بودند 

۳. حضور پیر مرد ها و پیرزنهایی که اومده بودند امتحان بدن چشمگیر بود و البته کمی تو ذوق می زد......و سهمیه ها... 

۴.سوالهای ماژور بد نبود ولی مینور ها واقعا مشکل بود... 

۵.تعداد نسبتا زیادی از ۱ ساعت مونده به پایان جلسه رو ترک کردند.... 

۶.سیل تبلیغات کلاس های مختلف  رزیدنتی ...بعد از امتحان به سمت شرکت کنندگان سرازیر می شد.... 

^{سال 87 برای من سال بدی بود..یک سال پر از کابوس و استرس...خوشحالم که شمارش معکوس پایانش شروع شده...} 

^{هفته دیگه امتحان رزیدنتی برگزار میشه...و من یک سال رو از دست دادم..به همین راحتی...البته ثبت نام کردم ولی سیاهی لشکرم...} 

^{تصمیم دارم از اوایل اسفند شروع کنم به درس خوندن...البته اگه بزارن....باید برنامه ریزی کنم....باید اراده ام رو قوی کنم.... .امیدوارم هر چه زودتر این طرح لعنتی تموم شه....} 

^{خیلی برنامه ها دارم که عقب افتاده...باید بیشتر تلاش کنم........} 

^........

خوب نیس آدم با عروسکش جوری رفتار کنه که انگار فقط یه عروسکه...با خودت فکر نکن عروسکا چون عروسکن دل ندارن ونمی تونن نفرین کنن....از قضا آهشون خیلی ام دامنگیره...

                                                                                                   کافه پیانو...

دیشب یکی از بدترین شبای زندگیم بود....  

            ...

این هفته با تمام وجود فقر رو احساس کردم ....مردمی که با همه نداریها باز هم خم به ابرو نمیارن و... کمبود امکانات   ...درد کودکانی که دردشان را می دانم ولی درمانشان را نه؟...   و من نمی دانم که باید به ایرانی بودنم افتخار کنم  ....  یا  .....؟ 

....دلم گرفته...  

              چرا......

                     ...دلم گرفته؟...

_{۱..ساعت ۸ صبح به سختی از خواب بیدار شدم ؛ساعت ۹ باید به کلاس زبان می رسیدم...امتحان midterm که  خوشبختانه عقب افتاد وموکول شد به هفته آینده....}

_{2..خواب بعدازظهرای جمعه واقعا میچسبه} 

_{3..عصر 2 تا فیلم دیدم...21 گرم..که خیلی قشنگ بود....و edge of heaven..یه فیلم ساخت ترکیه...که وقتی فهمیدم ساخت ترکیه ست اول منصرف شدم ولی یه کم که از فیلم گذشت دیدم واقعا قشنگه...جایزه بهترین فیلم رو از جشنواره کن گرفته بود...واقعا سینمای ترکیه پیشرفت کرده......} 

_{4..بارون شدیدی گرفته و هوا خیلی سرد شده...وسایلمو جمع کردم برای سفر دوباره به کوهستان یخی...و دوباره یک هفته پر کار...} 

_{5..صدای محسن چاوشی   آرامش عجیبی بهم میده.....}

^{دیشب برای من شبی بود که هیچ وقت فراموش نخواهم کرد.... بعد از یک هفته استرس به خاطر کشیک در اورژانس بالاخره اولین کشیکم رو  دادم.....ساعت ۶.۳۰ عصر رییس بیمارستان بهم زنگ زد که زودتر برم برای آشنایی با روند کار و.....عملا کشیکم از ساعت ۷ شروع شد...توصیه های مختلف در مورد مسایل legal ،که منو می ترسوند...ولی خب باید به خودم ثابت می کردم که نمی ترسم...که می تونم....} 

^{......و حالا من خودم رو تنهای تنها، در برابر یک مسوولیت بزرگ می دیدم.........خوشبختانه شب بدی نبود،هر چند اصلا تا صبح نخوابیدم...مریض های سرپایی،بیماران بد حال داخل بخش ها...و نهایتا مریض های اورژانسی و اعزامی ....} 

^{حدود 100 بیمار سرپایی تا صبح ویزیت کردم.. البته بیماران ساعت  4.5- 5 صبح که به خاطر سرماخوردگی معمولی ، اون موقع اومده بودند حسابی حرص منو در می اوردند...ساعت 8 صبح که شد یه نفس راحت کشیدم..و خدا رو شکر کردم که تونستم از پس اولین امتحانم بر بیام}....

_{من در صدف تنها پیوسته می آمیختم} 

     _{پندار مروارید بودن را  ...}

         _{غافل که خاموشانه می خشکید}  

                 _{در پشت دیوار دلم دریا....} 

                      _.....

فصل سوم : اینترنی

کشیک       اورژانس       استرس       پاویون       تلفن      مشاوره      بی خوابی       مورنینگ    پانسمان       بخیه       

  کنفرانس          NICU        تولد       نوزاد پرمچور        فتوتراپی            Sepsis workup    تعویض خون  Icter      

  بیخوابی         شب یلدا         تنگی نفس       ABG           کد 99          CPR         مرگ          اعزام          بهداشت          

  استراحت            Screen               تامپون           استرس          chest pain            سوپر وایزر         پایان نامه          

  Case        استادراهنما          دفاع            جشن فارغ التحصیلی            سوگند ...و  پایان... 

                                                                                                                                  .انتظاروامید....

بالاخره با اصرار زیاد رییس بیمارستان اینجا مجبور شدم قبول کنم که تو اورژانس کشیک وایسم........چون اکثر پزشکا تو ماه بهمن مرخصی گرفتن واسه امتحان رزیدنتی.....یه اورژانس شلوغ که از هفته آینده انتظارمو می کشه..... 

یه کم باید مطالعه کنم...........لطفا اگه تجربه ای دارید که به دردم می خوره منو راهنمایی کنید.....

_{^{امروز با وجود اینکه حالم خیلی بد بود مجبور شدم برم درمانگاه.... و از شانس من از هر روز شلوغ تر بود ....جالبترین مریض امروزم یه خانمی بود که با سردرد اومده بود ...و یه بسته قرص cefixim  نشونم داد ...می گفت مدتهاست هر دفعه یه دونه از این می خورم سر دردم خوب میشه و از من می خواست براش 30 تا بنویسم......نمیدونم اثر placebo دارو بود یا....به هر حال از این موارد زیاد می بینیم...و  فرهنگی که به تنهایی نمیشه اصلاحش کرد......تا کی میتونم در برابر این خواسته ها مقاومت کنم....}} 

.دیروز یه مریض داشتم: یک پسر 3 ساله که با پلاکت 700000 اورده بودنش.... 

سایر آزمایش ها 

                                                                                                HGB:NL  

                                                                                                ESR:NL   

سابقه فامیلی وشخصی بیماری خاصی نداشت.موقع آزمایش هم بیمار نبوده                                                                                        F.H.x:neg   

                                                                                               P.H.x:neg   

  در معاینه:شکم نرم  و طحال و کبد نرمال بود....لنفادنوپاتی هم نداشت... علایم  حیاتی هم نرمال بود.....

     از پدرش خواستم آزمایش مجدد بدن...به نظر شما DDx ها چی میتونه باشه؟    aproach من چی باید باشه؟........... 

...بعد از چند روز تعطیلی که خیلی چسبید....صبح ساعت ۵.۳۰ از خواب بیدار شدم   باید  خودمو به درمانگاه محل کارم می رسوندم که تو یه شهر کوهستانی دور افتاده است... ایستگاه خیلی شلوغ بود و بعد از کلی انتظار تونستم یه بلیط بگیرمو....بالاخره راه  افتادیم.. تو یه هوای سرد ...یه پژو سواری زرد  ...از بد شانسی ما توی یکی از گردنه های کوهستانی ماشین پنچر کرد و یک توقف یک ساعته تو اون هوا..و جاده یخ  زده ...و  بالاخره با کلی تاخیر رسیدم ...در حالی که برف سنگینی باریده  بود... و شهر  کوچک سفید یخبندان...  و سرانجام رسیدم درمانگاه...و  کلی مریض چشم انتظار که  استقبال گرمی!!؟! از من کردن...... امروز بالاخره یه خونه پیدا کردم ..آخه از جای قبلیم  راضی نبودم... .و قرار شد فردا وسایلمو ببرم... 

.الان که ساعت هفت شبه شهر در  حال خاموشیه ...و هوای برفی که خبر از روز های سرد ویخبندان میدهد.....و پایان ماراتن امروز که حاصلی جز خستگی و سر ما خوردگی نداشت....خیلی خسته ام.. 

فصل دو

  فصل دوم:استاژری 

شروع فیزیو پات...ناگهان حجم زیادی از دروس بود که باید می خواندیم و....امتحان    پشت امتحان....چه شب ها و روزهایی بود .... لحظه شماری می کردیم برای ورود به عرصۀ جدید.....و سرانجام روز موعود فرا رسید......چهار دیواری با دالان های تو در تو واتاق های زیاد که انتظارمان را می کشید.... بیمارستان....حالا بیشتر احساس دکتر شدن داشتیم......به ما لقب استاژر دادند....و کم کم فهمیدیم که استاژر بودن چه جرم بزرگیست ...راند های طولانی و خسته کننده..مورنینگ های داخلی و اطفال....اینترن هایی که گاه خودشان را از اتند ها هم بیشتر می گرفتند...و ما که هنری جز آموختن نداشتیم...و لحظات خاطره انگیز...دوستیهایی که محکم تر می شد..حالا دیگر با هم صمیمی شده بودیم.....گروه بندی هایی که همیشه بحث و دعوا داشتیم و هر کس می خواست با شخص خاصی باشد ...یادت هست دلمان نمی خواست بخش جراحی تمام شود و برای راند های طولانی استاد لحظه شماری  می کردیم... اولین اتاق عملی که رفتیم را چطور؟ ...ومعجزۀ دستان استاد که ما را متحیرمی کرد.......یادت هست با شلوغ بازیهایمان چگونه داد پرستارهای بخش را در می آوردیم....باز هم امتحانات رهایمان نمی کردند...وتنها خوشحال بودیم که دیگر از آزمایشگاه خبری نیست...و رویای اینکه روزی اینترن شویم...و گذشت وگذشت...و رسیدیم به گذرگاهی دیگر....امتحان پرانترنی...

                                                                                        ادامه دارد...

  در گوشۀ تنهای اتاق دیدمت...

     با پیکری نحیف، رویی سپید ونگاهی سرد  

        سرد از سختی روزگار ....  

          نگاه بی رمقت را با کدامین بیم پیوند داده ای  

             در بهت کدامین فرجامی

               کدامین قانون می تواند تو را به مرگ محکوم کند   

                  از حصار تنهایی بیرون آی    

                     درد جانکاهت را فراموش کن

                        قلب بزرگت را با عشق و ایمان جلا بخش

                           بهار نزدیک است

                              تو زند ه ای

                                 تو زنده می مانی

                                    تا خدا هست....

فصل اول:علوم پایه

انگار همین دیروز بود.................

پس از یک سال تلاش  ......... شورو شوق قبولی در دانشگاه ..... 

و پزشکی،رویای کودکیمان ......اشکهای پدر ودعای مادرکه  بدرقه راهمان شد.... و ماراتنی سخت....

روزهای اول گیج و مبهوت بودیم و هنوز در حس و حال سال های دبیرستان....

اکنون دانشجوی پزشکی شده بودیم و هنوز باور نداشتیم..

ترم اول و کابوس بیوشیمی،بافت شناسی ... چقدر سخت کذشت ...کم کم فهمیدیم که پزشک شدن به این راحتی ها نیست..چه شبها که تا صبح درس خواندیم ...یادت هست روزی که برای اولین بار به سالن تشریح رفتیم..... بوی فرمالین که هنوز به مشام می رسد....... و استاد پیر که عاشقانه به ما درس میداد....... فیزیولوژی قلب و کلام استاد که هنوز توشۀ راهمان است ... درس میکروب که همه از آن می ترسیدیم... از کدام کلاس بگویم که هر یک پر از خاطره است ...یادت هست سر امتحان آناتومی عملی چقدر استرس داشتیم ... پاتولوژی که همیشه سر کلاسش خواب بودیم.... روزها گذشتند وگذشتند ودوران علوم پایه که با همه خوشی ها و سختیهایش به سر رسید..یاد اساتیدی که از بین ما رفتند ......استاد هنوز کلام شیرینت را به یاد دارم که به ما درس زندگی دادی... روحت شاد                         ادامه دارد...